Η Διεθνής Ένωση Εργαζομένων στις Βιομηχανίες Οικοδομών, Ξύλου και Δομικών Υλικών (UITBB) πραγματοποίησε το 18ο Συνέδριο της UITBB, στην Κύπρο στις 21 και 22 Νοεμβρίου 2025.
Στο Συνέδριο παρευρέθηκαν ο Γιάννης Τασιούλας, Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της UITBB και ο Βάλσαμος Συρίγος, Γ. Γραμματέας της Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας.
Στην ομιλία του ο Γ. Τασιούλας ανέφερε:
“Εκ μέρους της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας, χαιρετίζουμε τις εργασίες του Συνεδρίου μας.
Είμαστε βέβαιοι ότι οι αποφάσεις και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τη δράση μας, θα τροφοδοτήσουν με νέα δυναμική τους επόμενους αγώνες. Θα φωτίσουν πιο ολοκληρωμένα τα καθήκοντα που πρέπει να υλοποιήσουμε, ώστε να εξασφαλίσουμε καλύτερους όρους και προϋποθέσεις στη σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του, τις δυνάμεις που το στηρίζουν. Να αξιοποιήσουμε δυνατότητες που υπάρχουν, ώστε να προωθείται με κάθε τρόπο, σε κάθε στιγμή, η αναγκαιότητα της προοπτικής, οι εργάτες να μπορούν να κουμαντάρουν τον πλούτο που παράγουν για την ικανοποίηση των αναγκών τους, καταργώντας την καπιταλιστική εκμετάλλευση, που γεννάει όλα τα προβλήματα, φέρνει στο προσκήνιο πολέμους, προσφυγιά, μετανάστευση.
Οι συνθήκες σε παγκόσμιο επίπεδο επιβεβαιώνουν ότι, οι αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος οξύνονται, δυναμώνουν οι ανταγωνισμοί μεταξύ των καπιταλιστικών δυνάμεων οδηγώντας σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, επεμβάσεις και ιμπεριαλιστικούς πολέμους και ταυτόχρονα εντείνεται η επίθεση απέναντι στη ζωή των εργαζομένων, σε όλα τα επίπεδα.
– Οι ανταγωνισμοί μεταξύ των καπιταλιστών, με το βλέμμα στον έλεγχο των πηγών ενέργειας, τους δρόμους μεταφοράς, στην καταλήστευση του ορυκτού πλούτου, οδηγούν σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους, όπως στην Ουκρανία, όπου συγκρούονται ΝΑΤΟ, ΕΕ και Ρωσία. Οι λαοί της Ουκρανίας και της Ρωσίας, μετράνε απώλειες. Ο πόλεμος δεν διεξάγεται για τα συμφέροντα των εργαζομένων, αλλά για να εξυπηρετηθούν τα σχέδια και τα κέρδη των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων.
– Στην Παλαιστίνη, το κράτος δολοφόνος του Ισραήλ έχει αιματοκυλίσει τον λαό της. Διεξάγει γενοκτονία, ώστε να ελέγχει ευρύτερα την περιοχή για τα συμφέροντα των λίγων, των καπιταλιστών.
– Σε κάθε χώρα, που πάτησαν πόδι οι μεγάλες καπιταλιστικές δυνάμεις, για να αρπάξουν τον πλούτο που υπήρχε, έκλεισαν συμφωνίες βαφτίζοντας τις περιοχές αυτές “ενεργειακούς κόμβους”, καλλιεργώντας αυταπάτες ότι θα ωφεληθούν οι λαοί. Στην πορεία, χώρες όπως τη Συρία, τη Λιβύη και άλλες, τις διέλυσαν και τις αιματοκύλησαν, με τους λαούς να πληρώνουν τα σπασμένα. Αυτό δείχνει ότι οι στρατηγικές επιχειρηματικές συμφωνίες που γίνονται, προσβλέπουν αποκλειστικά και μόνο στα κέρδη των καπιταλιστών και όχι στις ανάγκες και τα συμφέροντα των λαών. Για αυτές τις συμφωνίες, για αυτούς τους σκοπούς, για τα κέρδη των λίγων, οι καπιταλιστές διαπράττουν τα μεγαλύτερα εγκλήματα, εις βάρος των λαών. Δεν έχουνε ευαισθησίες, πιστεύουν μόνο στο καπιταλιστικό κέρδος.
– Οι κυβερνήσεις του καπιταλισμού σε όλο τον κόσμο και στην Ευρώπη, οξύνουν την επίθεση σε δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων. Αντί εργαζόμενοι να εργάζονται λιγότερες ώρες, ψηφίζονται νόμοι που αυξάνουν το ωράριο εργασίας σε 13 ώρες. Αντί να βγαίνουν στη σύνταξη σε μικρότερη ηλικία, ψηφίζονται νόμοι για να δουλεύουν ως τα βαθιά γεράματα. Αντί να μπορούν να ζουν με το μισθό τους, τη σύνταξή τους, οι κυβερνήσεις για λογαριασμό των αφεντικών, συρρικνώνουν τους μισθούς. Η πραγματική αξία των μισθών, η αγοραστική δύναμη, μειώνεται ενώ αυξάνονται τα κέρδη των λίγων. Οι παροχές υγείας, πρόνοιας, η παιδεία, ενώ θα έπρεπε να είναι αγαθό, με πρόσβαση για όλους τους εργαζόμενους, είναι ολοένα και πιο ακριβό εμπόρευμα.
Όλα αυτά δείχνουν, ότι το καπιταλιστικό σύστημα οξύνει και πολλαπλασιάζει τα προβλήματα. Σαπίζει στις αντιφάσεις του και η ύπαρξή του τροφοδοτείται από την εκμετάλλευση του ιδρώτα, της δουλειάς των εργαζομένων. Αναγκαιότητα είναι, σε κάθε χώρα, αυτή η βαρβαρότητα να ανατραπεί και οι εργάτες, με τον φτωχό λαό, να οικοδομήσουν μία κοινωνία, όπου θα διαχειρίζονται τον πλούτο που παράγουν, για λογαριασμό τους.
Οι αγώνες του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, συμβάλλουν ώστε να μπαίνουν εμπόδια στην αντεργατική πολιτική των κυβερνήσεων και του κεφαλαίου, να υπάρχουν κατακτήσεις που ανακουφίζουν από τις συνέπειες της αντεργατικής πολιτικής.
Η μεγάλη συμβολή των αγώνων βρίσκεται στο ότι, οι αγώνες με ταξικό προσανατολισμό βοηθούν συνολικά την εργατική τάξη, να κατανοήσει σε βάθος τί πρέπει να γίνει, για να δοθεί οριστική λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει.
Η δράση των σωματείων σε αυτή την κατεύθυνση, οικοδομεί, προετοιμάζει την εργατική τάξη για τους μεγάλους αγώνες, τις μεγάλες ανατροπές. Για να γίνουν πραγματικότητα, χρειάζεται να υπάρχει επιμονή στη συσπείρωση δυνάμεων και την ανάπτυξη της πάλης της εργατικής τάξης, κάτω από τα λάβαρα και τις σημαίες των δικών της αναγκών, χωρίς οι εργαζόμενοι να στοιχίζονται πίσω από τον έναν ή τον άλλον καπιταλιστή.
Οι οικοδόμοι και οι εργαζόμενοι του κλάδου στην Ελλάδα, και συνολικά η εργατική τάξη, με την καθοδήγηση της Ομοσπονδίας Οικοδόμων, του ΠΑΜΕ, που συσπειρώνει ολοένα και περισσότερες συνδικαλιστικές οργανώσεις και εργαζόμενους, έχουμε αναπτύξει μεγάλους αγώνες που έχουν φέρει αποτελέσματα. Για τον μισθό, τα μεροκάματα, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, από το 2022 έως το 2025, η Ομοσπονδία Οικοδόμων υπέγραψε δύο συμβάσεις που βελτίωσαν τα κατώτερα ημερομίσθια των οικοδόμων από 48% έως 70%, ανάλογα με την ειδικότητα. Πλέον σήμερα, το κατώτερο ημερομίσθιο που λαμβάνει ένας τεχνίτης οικοδόμος με την προσθήκη διαφόρων προσαυξήσεων, λόγω παιδιών, προϋπηρεσίας και άλλα, είναι περίπου 75€, για τους περισσότερους, από 30€ που ήταν το 2022.
Αυτό είναι αποτέλεσμα ενός σκληρού απεργιακού αγώνα που δώσαμε, με μεγάλη συμμετοχή όλου του κλάδου των οικοδόμων.
Αντίστοιχα, το ταξικό κίνημα στην Ελλάδα, οργάνωσε μεγάλους απεργιακούς αγώνες, παρά την άρνηση το συνδικαλιστικών, ρεφορμιστικών δυνάμεων, που βρίσκονται στα ανώτερα όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος (ΓΣΕΕ). Αυτό έγινε και στις 28 Φλεβάρη 2025, για τα δυο χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη, όπου δύο τρένα συγκρούστηκαν ενώ κινούνταν στην ίδια τροχιά, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 57 νέοι άνθρωποι.
Η αιτία του εγκλήματος είναι η πολιτική κόστους – οφέλους, οι ιδιωτικοποιήσεις στο σιδηρόδρομο, η έλλειψη μέτρων ασφάλειας που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις διαχρονικά, με κριτήριο την κερδοφορία των επιχειρηματιών. Στην απεργία και τις συγκεντρώσεις πήραν μέρος πάνω από 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι, με βασικό σύνθημα «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», που δείχνει τις μεγάλες δυνατότητες που υπάρχουν με τον λαό, τους εργαζόμενους, πρωταγωνιστές των εξελίξεων και όχι παθητικούς θεατές.
Αντίστοιχα, την περίοδο της πανδημίας, το ταξικό κίνημα με πολύμορφες παρεμβάσεις, που είχαν διεθνή αντίκτυπο, όπως την πρωτομαγιά του 2020, φώτισε τις αιτίες των προβλημάτων και δυνάμωσε τους αγώνες και τη διεκδίκηση. Το αποτέλεσμα ήταν, να κατανοείται από τους περισσότερους εργαζόμενους, ότι ο πραγματικός ιός, το πραγματικό πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, είναι ο καπιταλισμός. Εκεί πρέπει να στοχεύει κάθε μικρός και μεγαλύτερος αγώνας μας.
Κλείνοντας, θέλω να επισημάνω ότι, το βασικό καθήκον που έχουμε, είναι να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες της ταξικής πάλης, στις δυσκολίες που θα μεγαλώνουν. Το δικό μας όπλο, είναι η δύναμη της οργάνωσης, είναι ο ίδιος ο εργαζόμενος λαός, που πρέπει να βρεθεί στην πρώτη γραμμή μαζί με τα συνδικάτα του και τις οργανώσεις του, για να παλέψει για τη ζωή που έχει ανάγκη, για το μέλλον των παιδιών του.
«ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»”
